utworzone przez Angelika Olearczyk | sie 15, 2025 | Internet, Prasa |
Jesteśmy zbyt zmęczeni na sport, na seks, nawet na rozmowy z bliskim. „Jakby ktoś mnie odłączył od prądu” – tym leadem Agnieszka Jucewicz rozpoczyna starannie i kompleksowo przygotowany materiał. Czytelnik może w nim odnaleźć odwołania do badań, statystyk, publikacji i opinii, które pozwalają lepiej zrozumieć co stoi za zmęczeniem odczuwanym przez coraz większą ilość osób.
Agnieszka Jucewicz,„To nie wypalenie, to nie depresja”. Zjawisko, z którym zmaga się świat, dotarło i do Polski, Gazeta Wyborcza, 03.07.2025 r.
25.04.2025 w Magazynie Wyborczej opublikowano tekst Jucewicz o tytule „To nie wypalenie, to nie depresja”. Zjawisko, z którym zmaga się świat, dotarło i do Polski’. Dziennikarka od wielu lat skupia się na tematyce zdrowia psychicznego. W 2019 roku została nominowana do Grand Press za tekst „Jaka Piękna Katastrofa”, traktujący o kryzysie wieku średniego. Tym razem dzięki trafnym pytaniom i pracy badawczej, zgłębia problem ogólnego wyczerpania – zjawiska, które odróżnia od wypalenia zawodowego, depresji czy zaburzeń lękowych.
Co ważne, Jucewicz nie tylko pozwala czytelnikowi zrozumieć skalę i złożoność zjawiska, ale też stara się wskazać pomocne praktyki. Tym samym wartość artykułu dla czytelnika rośnie, ponieważ tekst łączy diagnozę z podpowiedziami, jak sobie radzić. Poza tym, autorka pokazuje, że jest świetnie przygotowana merytorycznie: opiera się na szerokim wachlarzu źródeł i łączy różne perspektywy – od naukowej po kulturową. Przy tym podchodzi do tematu obiektywnie i z empatią, ukazując wysokiej klasy warsztat dziennikarski.
Za rzetelność treści odpowiadają liczne, wysokiej jakości odwołania. W materiale znajdziemy wnioski oparte o raporty, badania i dane statystyczne zaczerpnięte z YouGov (Wielka Brytania), Statista (Niemcy), National Health Interview Survey (USA), Eurostat, Randstad (Polska), a także badania Slack. W tekście przytoczone zostają liczne wypowiedzi, publikacje i eseje. Autorka sięga m.in. po głosy psychologów (Adama Granta, Danuty Racławskiej, Emily Ballesteros), badacza (Stevan Hobfoll), profesora informatyki (Cala Newporta), profesor i ekspertki od wpływu technologii na zdolności koncentracji (Glorii Mark), psychiatry (Sławomira Murawca), filozofa (Byung-Chul Hana), lekarza (prof. dr hab. Paweł Zalewski), socjobiologa (Edwarda O. Wilsona) czy doktora nauk biologicznych (Joanny Wojsiat). Wszystko to pogłębia kontekst historyczny i filozoficzny.
Źródła z jakich korzysta Jucewicz są wiarygodne i na wysokim poziomie a autorka posiada zaplecze, by do tematu podejść holistycznie – co realizuje, łącząc dane statystyczne, wiedzę praktyków, refleksje filozoficzne i kulturowe. To wymaga świetnego warsztatu, jak i orientacji w świecie nauki i humanistyki. Warto przy tym podkreślić, że mimo mnogości źródeł, wszystko jest napisane przystępnym językiem. Dzięki temu całość jest łatwa w odbiorze, tekst nie przytłacza – a wręcz przeciwnie – prowadzi czytelnika krok po kroku przez problem, ułatwiając zrozumienie i pogłębiając refleksję.
Na uwagę zasługuje także:
– trafny i ułatwiający poruszanie się po materiale tytuł i śródtytuły;
– klarowność i logiczna struktura;
– spójna treść;
– wysoka wartość informacyjna i edukacyjna;
– oraz ton i perspektywa, które nie deprecjonują doświadczeń bohaterów ani czytelników.
Artykuł Agnieszki Jucewicz jest wzorcowym przykładem dziennikarstwa wysokiej jakości: rzetelnego, obiektywnego, wielowymiarowego i empatycznego. To materiał społecznie istotny, z wyczuciem, o wysokiej wartości informacyjnej i edukacyjnej.
- Prawda 1/1
- Obiektywizm 1/1
- Oddzielenie informacji od komentarza 1/1
- Szacunek i tolerancja 1/1
- Zasadność tytułu 1/1
Ocena końcowa: 5/5
Obraz Ichigo121212 z Pixabay
utworzone przez Angelika Olearczyk | mar 31, 2025 | Internet |
„Wolimy nie korzystać z publicznej ochrony zdrowia, a coraz mniej popularne zaczyna być również posyłanie dzieci do publicznych szkół.” – pisze Grzegorz Kowalczyk, oceniając stan usług publicznych w obszarze zdrowia i edukacji.
Grzegorz Kowalczyk, Polacy nie wierzą Polsce. Budujemy alter-państwo, ucieczka od usług publicznych trwa [DANE], Business Insider, 2.02.2025
Powołując się na różnorodne dane, autor zwraca uwagę na rosnący odsetek osób korzystających z prywatnych usług w ochronie zdrowia i edukacji. Równocześnie opisuje wieloletnie problemy NFZ i szkolnictwa publicznego, wskazując, że mimo długiego czasu ich trwania nie wypracowano skutecznych rozwiązań. Analizuje czynniki, które pogłębiały trudności tych instytucji, i zastanawia się nad ich długofalowymi konsekwencjami. Uwzględnia przy tym szeroki kontekst: historyczny, polityczny, demograficzny, społeczny i finansowy.
Dziennikarz korzysta z wielu zróżnicowanych źródeł: badań IBRIS, danych fundacji Watch Health Care, danych Polskiej Izby Ubezpieczeń, sondażu Instytutu Badań Pollster, danych GUS, czy opinii ekspertów. Taki dobór jest zróżnicowany, zrównoważony i pozwalający na prezentację różnych perspektyw.
Materiał jest wolny od nadmiernego nacechowania emocjonalnego. Autor prezentuje wartość usług publicznych i jednocześnie wskazuje, w jaki sposób sektor prywatny odpowiada na ich niedomagania. Pozwala to czytelnikowi na uzyskanie pełniejszego obrazu i występujących między nimi zależności. Przy tym, tekst charakteryzuje zwięzłe, klarowne akapity, z płynnymi przejściami między wątkami.
Można śmiało stwierdzić, że Grzegorz Kowalczyk zrobił dobry research oraz dysponuje solidnym warsztatem dziennikarskim. Zaprezentował temat w sposób prosty i zrozumiały, równocześnie poruszając wszystkie najważniejsze aspekty i zmuszając do zastanowienia. Ciekawe i ważne wydaje się być wskazanie przez autora na istotność czynnej postawy obywateli w kwestii naprawy i rozumienia problemów. Krótka i treściwa forma tekstu pozwala przyswoić dużo informacji, w szybki i prosty sposób. Całość jest bardzo przystępna w odbiorze.
Pewne wątpliwości budzi jedna z grafik z prognozą wykonaną przez PwC – słupki procentowe nie mają skali rozpoczynającej się od zera, co zakłóca prawidłowy odczyt i może utrudniać interpretację. Dodatkowo brakuje opisu źródła umieszczonego bezpośrednio pod wykresem, co obniża standard rzetelnej prezentacji danych.
Ocena według kryteriów Dobrzy Dziennikarze:
| Kryterium |
Ocena (1/1) |
Uzasadnienie |
| Prawda |
0.9/1 |
Nieprecyzyjna grafika i brak źródła pod wykresem osłabiają wiarygodność wizualnej prezentacji danych. |
| Obiektywizm |
1/1 |
Autor nie nadużywa emocjonalnych sformułowań, analizuje, a nie interpretuje na siłę. Cytaty i dane są przedstawione bez manipulacji, a komentarze mają formę wyważonych obserwacji. Nie widać prób narzucania opinii czy eskalowania problemu. |
| Oddzielenie informacji od komentarza |
1/1 |
Komentarze jasno oddzielone od danych i cytowanych źródeł. Granica między analizą a opinią jest czytelna. |
| Szacunek i tolerancja |
1/1 |
Pierwszorazowe przywołanie eksperta równało się z przedstawieniem go co najmniej z imienia i nazwiska. Dziennikarz nie narzuca swoich opiniii. |
| Zasadność tytułu |
0,7/1 |
W treści materiału, powołując się na badania, można wnioskować na temat spadku zaufania Polaków wobec sektorów publicznych w zakresie edukacji i zdrowia. Uogólnienie to wykracza poza zakres prezentowanych danych. |
Tekst Grzegorza Kowalczyka jest zwięzły, przejrzysty i merytoryczny. Autor właściwie korzysta z danych i buduje przystępną narrację o wyzwaniach stojących przed niedofinansowanym sektorem publicznym. Najpoważniejsze zastrzeżenia dotyczą nieprecyzyjnej prezentacji jednego wykresu, zbyt szerokiego, emocjonalnego tytułu.
Ocena końcowa (skala 1–5): 4,5/5
utworzone przez Angelika Olearczyk | lut 17, 2025 | Internet |
Czy powodem ograniczeń w przyznawaniu 800 plus był popularny mit nie pracującego i korzystającego ze świadczeń migranta?
Grzegorz Siemionczyk, Ograniczenie 800 plus dla Ukraińców? „Polityczny teatr” [ANALIZA], money.pl, 23.01.2025 r.
Grzegorz Siemionczyk to, ekonomista, nagradzany dziennikarz (laureat Grand Press Economy z 2020r. oraz Nagrody Dziennikarskiej im. Mariana Krzaka z 2023r.) i główny analityk money.pl. W swoim artykule przygląda się planom ograniczenia programu 800 plus dla migrantów i uchodźców z Ukrainy. Autor zestawia przekonania i deklaracje z realiami społecznymi, ekonomicznymi i finansowymi, pokazując, że temat ma drugie dno.
Analiza stanowi reakcję na dyskutowany w I połowie roku projekt nowelizacji ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Projekt zakładał dwie przesłanki wypłaty 800 plus obywatelom Ukrainy: pracę i odprowadzanie podatków w Polsce.
Dziennikarz podjął temat zanim projekt znalazł się w oficjalnym obiegu legislacyjnym. Mając na uwadze zapowiedziane konsultacje społeczne, stworzył dla czytelników rzetelną, pogłębioną analizę, pomagając odbiorcy zrozumieć powody i potencjalne skutki planowanych zmian.
Autor w swojej analizie zestawia narrację polityczną z danymi statystycznymi, naukowymi, ekonomicznymi i społecznymi. Przywołuje m.in. wypowiedzi Władysława Kosiniaka-Kamysza, Rafała Trzaskowskiego, Andrzeja Kubisiaka (PIE) czy demografa, dr hab. Pawła Strzeleckiego (SGH). Przytaczając słowa innych osób, zachowuje etykę dziennikarską – nie pomija imion i funkcji, prezentuje należyty szacunek wobec cytowanych osób, bez względu na zgodność ich narracji ze swoją opinią.
Siemionczyk wskazuje na badania i statystyki dotyczące przekonań i nastrojów społecznych, opierając się na badaniach WNSPiSM UW i Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Równocześnie, dziennikarz oferuje odbiorcy swój pogląd na sytuację. Nie zapomina przy tym, aby opinie zderzyć z faktami.
Ponadto, dziennikarz konsekwentnie rozprawia się z mitami dotyczącymi uprawnionych do zasiłków osób pochodzących z Ukrainy w Polsce. Przywołuje dane m.in. z ZUS, Eurostatu, OECD, UNHCR, NBP i wskazuje że:
- dorośli migranci z Ukrainy cechują się wyższą aktywnością zawodową niż Polacy,
- wskaźnik zatrudnienia uchodźców w Polsce jest wyższy niż w Niemczech czy Czechach,
- wykorzystywanie świadczeń społecznych przez obywateli Ukrainy maleje,
- a wpływy do budżetu generowane przez tę grupę przewyższają koszty świadczeń społecznych.
Autor odwołuje się również do badania NBP, zgodnie z którym “największą barierą jest trudność w znalezieniu pracy na część etatu”. Wskazuje czynniki utrudniające uzyskanie zatrudnienia (praca opiekuńcza kobiet, dyskryminacja ze względu na pochodzenie oraz prawdopodobne skutki wprowadzenia zmian: min. mniej zatrudnionych kobiet z Ukrainy, relatywnie niewielkie oszczędności przy wypłacaniu świadczeń czy większe obciążenie biurokratyczne.
Grzegorz Siemionczyk przedstawia także realia ówcześnie funkcjonującego systemu wypłat 800 plus i cytuje prof Strzeleckiego:
“Pilnowanie jak do tej pory, aby świadczenia związane były z dziećmi faktycznie pozostającymi w Polsce, to efektywniejsze rozwiązanie niż pilnowanie, czy rodzice pracują.”
Przytacza też dane z badania UNHCR, z których wynika, że uchodźcy wnoszą do polskiego budżetu więcej, niż Państwo wydaje na świadczenia i usługi dla nich. Wskazuje na demograficzne znaczenie migracji w kontekście deficytu pracowników i starzejącego się społeczeństwa. Na podstawie danych przewiduje, że ograniczenie świadczenia byłoby rozwiązaniem przeciwskutecznym.
Cytując słowa o “politycznym teatrze” prof. Strzeleckiego, dobitnie podsumowuje planowane zmiany – jako działanie symboliczne, bez oparcia w danych. Te wymowne słowa umieszcza też w tytule.
| Kryterium |
Ocena (1/1) |
Uzasadnienie |
| Prawda |
1/1 |
Wykorzystano rzetelne źródła i na podstawie danych i wiedzy eksperckiej weryfikuje opinie. |
| Obiektywizm |
1/1 |
Prezentacja różnych punktów widzenia. Ocena na podstawie danych, nie emocji. |
| Oddzielenie informacji od komentarza |
1/1 |
Opinie i fakty są rozdzielone. Komentarze pomagają w interpretacji danych. |
| Szacunek i tolerancja |
1/1 |
Rzeczowy język, identyfikacja źródeł, wystrzeganie się stereotypów i bazowanie na danych. |
| Zasadność tytułu |
1/1 |
Tytuł zgodny z treścią materiału. Dobitny, ale uzasadniony treścią. |
Materiał jest wzorcowym przykładem dziennikarstwa analitycznego, które łączy precyzję danych z odpowiedzialnością społeczną. Tekst jest rzetelny, klarowny i pozwalający zrozumieć mechanizmy, kontekst i prognozy. Analiza jest przejrzysta, rzetelna i edukacyjna. Zgłębia kwestie, które często giną, gdy w grę wchodzą emocje i polityka. Warto podkreślić wyczucie czasu, które zwiększa wartość informacyjną treści – publikacja przed rozpoczęciem konsultacji społecznych.
Ocena końcowa: 5/5
Obraz Karabo Spain z Pixabay
utworzone przez Angelika Olearczyk | lut 17, 2025 | Internet |
Agata Szczęśniak i Natalia Sawka, krok po kroku wskazują na zmianę narracji i działań polityków, głównie Platformy Obywatelskiej, w związku z rozpoczęciem kampanii prezydenckiej. Omawiają powody zamrażania i modyfikacji ustaw i zmian legislacyjnych wyczekiwanych przez wyborców koalicji.
Agata Szczęśniak, Natalia Sawka, Epoka lodowcowa – czyli dlaczego Trzaskowski skręca na prawo, a rząd zamraża ustawy, oko.press, 25.01.2025 r.
Prezentują przyszłość projektów dotyczących obowiązkowej edukacji zdrowotnej, regulacji nienawistnych treści w internecie czy liberalizacji prawa aborcyjnego. Każdą z tych kwestii szerzej rozwijają w osobnych blokach tematycznych, w których sięga po konteksty społeczne, historyczne i polityczne .
Jako przyczynę “zamrażania” i ustępstw w kwestii projektów, wskazują chęć na zdobycie głosów „prawicowych” wyborców i “demobilizowanie osób związanych z obozem PiS”.
By zapewnić dobre zrozumienie kontekstu politycznego i społecznego, powołują się na słowa znanych polityków, ale i anonimowe źródła oferujące perspektywę zaangażowanych osób z wewnątrz. To właśnie na opiniach wyrażonych przez anonimowe źródła – sztabowców Rafała Trzaskowskiego, politycznych strategów, osoby z otoczenia premiera, osób z ministerstwa – opiera się tekst.
Poza tym pojawia się odwołanie do przebiegu konwencji Trzaskowskiego w Gliwicach z 7 grudnia 2024 r, przywołanie danych CBOS (uwiarygadnia rosnące niezadowoleniu z rządu i zmianę nastrojów społecznych), czy przywołanie wyników badań dotyczących nastrojów wobec uchodźców z Ukrainy w Polsce oraz analiz publikowanych na portalu “money.pl”.
Na uwagę zasługuje, że dziennikarki podkreśliły wysokie znaczenie osób z Ukrainy dla Polski, choćby przez wypełnianie luki demograficznej i luki na rynku pracy. W kontekście poruszanego tematu, zabrakło jednak wniosku z analiz “money.pl”, dotyczącego mniejszych kosztów ponoszonych na świadczenia 800 plus przyznawane Ukraińcom, niż wpływów z pracy uchodźców z Ukrainy do budżetu Państwa [„analizy money.pl” → „Ograniczenie 800 plus dla Ukraińców? Polityczny teatr [Analiza]].
Tekst jest logicznie, przejrzyście, blokowo ułożony, dzięki czemu łatwo przyswoić informacje i zorientować się w tematyce. Tekst wzbudza emocje, bazuje w większości na opiniach i przekonaniach wypowiadających się osób. Sawka i Szczęśniak pokazują czytelnikowi realia polityki, obnażają mechanizmy strategii kampanii wyborczej i tego co politycy są gotowi poświęcić by wygrać.
Dziennikarki udzielają głosu politykom koalicji zgadzającym się ze zmianami, mówiących o “takich realiach”. Równocześnie dano wybrzmieć wątpliwościom oraz głosowi z opozycji. Polityk PiS mówił o błędach kampanii PO.
W materiale opinie są oddzielone od faktów i widoczne jest rozgraniczenie między wnioskami wypływającymi z prezentowanych danych, a ukazaniem czyichś przekonań bądź przewidywań.
Niestety w tekście pojawia się przywołanie prezydenta Stanów Zjednoczonych, Donalda Trumpa jedynie z nazwiska („duch Trumpa”), piosenkarza Zenka Martyniuka jedynie z imienia/pseudonimu scenicznego („i Zenkiem”) oraz ówczesnego kandydata a dzisiejszego Prezydenta, Karola Nawrockiego („Nawrocki”).
Ocena według kryteriów Dobrzy Dziennikarze:
| Kryterium |
Ocena (1/1) |
Uzasadnienie |
| Prawda |
0.8/1 |
Podczas odwołania do sondażu CBOS zabrakło wskazania punktu odniesienia względem wzrostu o 3%. W przypadku odwołania do magazynu “money.p”’ brakuje wskazania konkretnych tekstów. |
| Obiektywizm |
1/1 |
Politycy rozliczani są z niekonsekwencji w prowadzeniu narracji i działań. |
| Oddzielenie informacji od komentarza |
1/1 |
Rozgraniczenie między opinią a faktami jest czytelne. |
| Szacunek i tolerancja |
0.5/1 |
Przywołano kilka postaci po raz pierwszy nie przedstawiając ich pełnym imieniem i nazwiskiem. |
| Zasadność tytułu |
1/1 |
Tytuł ma uzasadnienie w treści materiału. |
Materiał Szczęśniak i Sawki to przykład rzetelnego dziennikarstwa politycznego. Dziennikarki zadają pytanie o motywacje władzy, monitorują procesy, ukazują kulisy przyjmowanych strategii i pokazują co politycy są gotowi poświęcić dla wizji wyborczego zwycięstwa.
Obraz Alex Yomare z Pixabay
utworzone przez Angelika Olearczyk | lut 14, 2025 | Internet, Prasa |
W tym roku, zgodnie z cytowaną przez dziennikarkę prawniczką, dr Teresą Gardocką, w ‘ośrodku dla bestii’ przebywało aż 69 osób. A miejsc jest dla ‘14-16 osób’. Już gdy wymyślono placówkę, na liście przestępców z ‘zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób’ było ich 18.
Violetta Krasnowska, Sprawa Trynkiewicza: bestie i kontrowersje. Ze skutkami tej psychozy mierzymy się do dziś., Polityka, 21.01.2025 r.
Śmierć Mariusza Trynkiewiczana początku 2025 roku, stała się przyczyną stworzenia artykułu przez Violettę Krasnowską. Autorka pokazuje w nim, jak decyzje podejmowane pod wpływem emocji i presji czasu wpłynęły na kształt obecnego systemu izolacji najgroźniejszych przestępców.
Kontekst historyczny i prawny
Dziennikarka rozpoczyna przypominając sylwetki największych zbrodniarzy, w tym Mariusza Trynkiewicza, którzy pomiędzy rokiem 1988 a 1996 zostali skazani na karę śmierci. Opisuje szczegóły i brutalność zbrodni, które wpłynęły na zasądzone wyroki. Zwraca uwagę na tło historyczne i zmiany w prawie, na mocy których kara śmierci została zastąpiona 25 latami więzienia. Wskazuje na rolę emocji i historii w kształtowaniu wyobrażeń o tym, co przyniosą zmiany.
Struktura
Autorka prowadzi czytelnika chronologicznie przez wydarzenia, widać wyraźne bloki czasowe i tematyczne:
- lata gdy skazywano na karę śmierci, lecz jej nie wykonywano i nie było pewności jaka kara ją zastąpi (zakładano dożywocie);
- moment, gdy w wyniku amnestii karę śmierci zastąpiło 25 lat więzienia;
- 2014 rok, gdy Trynkiewicz wychodzi na wolność i na mocy nowo przyjętej ustawy „o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób” trafia do ośrodka w Gostyninie
- 2025 rok, czyli rok śmierci Trynkiewicza, która na nowo otworzyła pole do dyskusji na temat ośrodka w Gostyninie i sposobów postępowania wobec najcięższych zbrodniarzy.
Źródła i warsztat
Robiąc to, Krasnowska sięgnęła po szerokie spektrum źródeł. W publikacji znajdziemy relacje, oceny i komentarze osób zaangażowanych w proces i badanie Trynkiewicza, a także komentarze osób zaangażowanych w zmiany prawa karnego, ludzi związanych z funkcjonowaniem ośrodka, głosy ekspertów, odwołania do opinii publicznej, oraz danych z dokumentów. Dzięki temu materiał jest rzetelny i pozwala właściwie zorientować się w faktach, przekonaniach oraz nastrojach.
Na uwagę zasługuje staranne przedstawienie głosów krytycznych, jak i broniących obecnych rozwiązań prawnych.
Emocje a obiektywizm
Tekst jest skonstruowany tak, by wzbudzać emocje. Dzięki nim jednak czytelnik ma możliwość lepszego zrozumienia przyczyn, z jakich wynika obecny kształt rozwiązań prawnych, kontrowersji z nimi związanych i trudności w ich zmianie. Równocześnie dobitnie zaprezentowano, jak działanie pod ich wpływem może zaburzyć zdrowy osąd. Materiał ukazuje, jak decyzje podejmowane pod presją mogą kształtować prawo na lata i tworzyć nowe problemy. Krasnowska oferuje kompleksowo przedstawienie sytuacji, całość prowokuje do myślenia i pozwala na sformułowanie własnej opinii.
Recenzowany materiał zasługuje na wyróżnienie na portalu DD. To rzetelne dziennikarstwo, poparte różnorodnymi źródłach, osadzone w szerokim kontekście. Violetta Krasnowska pokazuje, że nawet najbardziej emocjonujące sprawy można opisywać z zachowaniem profesjonalizmu i obiektywizmu.
| Kryterium |
Ocena (1/1) |
|
|
| Prawda |
1/1 |
|
|
| Obiektywizm |
1/1 |
|
|
| Oddzielenie informacji od komentarza |
1/1 |
|
|
| Szacunek i tolerancja |
0.8/1 |
|
|
| Zasadność tytułu |
1/1 |
|
|
Ocena końcowa: 4.8/5
Oryginalny tytuł materiału opublikowanego na łamach Polityki 4.2025 z dnia 21.01.2025, to “Kara śmierci z odroczeniem”.
Obraz Marcello Rabozzi z Pixabay
